Stel je speelt een uitwedstrijd in Leeuwarden. Je komt de speellocatie binnen. Wie zie je: Gert Ligterink. Wat doet hij hier: Bridgen. Als compensatie speelde Frans Borm vanmiddag schaak.
Tijdens de opening van het Waling Dijkstra toernooi/Haije Kramer zeskamp twee weken geleden werd er door de directeur van Tresoar Bert Looper het volgende gedicht van R.R.R. van der Leest voorgedragen:
skaaksonnet
ik hâld net fan in skaakkamp út it hiele hout
wêrby ’t ien spielder nei de setten fan ’t begjin
in nearzich foardiel dreech beskrept en dat útbout
mei wisse hân yn lang om let it klear gewin
sa’n slach is in sabeare wittenskip dy jout
in koel bewiis fan wat de winder technysk kin
syn fêste greep op de party dy’t nea ferflaut
syn trochset en geduld mar dat is my te min
ik hâld fan de striid dy’t rûzemoezich tagiet
as ’t board no hier dan dêr yn ljochte lôge stiet
de stikken reppe har/gjin spylder hat benul
wa’t better wei is oant it lêste fjoer fersmeult
jou my it wyldich skaak dat net mei witnis heult
mar yn syn wêzen bliuwt in aventoer in spul
Of Van der Leest zich vermaakt zou hebben deze middag, mag u hieronder zelf beoordelen.
Philidor 1847 deed het deze middag zonder Addy Lont, voor hem speelde Jippe Kamstra, BSG deed het zonder Alexander Berelowisch (Bundesliga verplichtingen), voor hem speelde Frans Borm.
Het 10e bord was als eerste klaar. Een verrekening gaf tegenstander Gert-Jan Rauw zoweel materiaal als ruimtevoordeel dat Coen van der Heijden dit Friese talent gauw de hand moest reiken.
Op bord 4 kwamen Eddie Scholl en Ton van der Heijden puntendeling overeen, maar bij deze partij had Van der Leest zich wel vermaakt, wat een pot! Ton zal het later wel in het clubblad uitgebreid uit de doeken doen, hieronder een klein stukje, dit is de stand na de18e zet van wit:
Een blik op het bord vertelt dat dit geen rustige partij is en in ieder geval één waar remise nou niet de verwachte uitslag is. Het ging verder met 18. – Pxc2 19. Lc3 Pxa3 20. Dxa3 Dxa3 21. bxa3 Txc3+ 22. Kb2 Tc7 23. Pe5 en hier werd de vrede getekend.
Frans Borm trok op bord 5 de stand gelijk door Tjapko Struik te verslaan. Een pion meer en stukken die de zwarte stelling binnenkwamen waren genoeg voor dit punt.
Op bord 9 zette Lennart Ootes BSG op voorsprong door in een mooie partij veteraan Maarten Etmans te verslaan waarbij wit heerste over de zwarte velden. We komen er in op zet 15:
15. Pxg7 Dg6 16. Ph5 h6 17. Pf6+ wat een veld, kijk hoe dit paard heerst en de zwarte stukken buitenspel houdt – Kf8 18. h5 Dg7 19. a4 Td8 20. Tb1 Pg8 21. a5 Pxg6 22. exf6 Dh7 23. axb6 axb6 24. Txb6 Pb8 25. La3 Pd7 26. Td6 Ke8 27. Te1 Ta8 geeft ruimte voor een mooie slotzet
28. Dxd5 en opgegeven door zwart
Op bord 8 breidde Ewoud de Groote de voorsprong uit door Amir Nicolai te verslaan in een partij waar het thema keilbout voorbij kwam door een veropgerukte a-pion naar a3.
Zwart heeft alles klaar staan voor de aanval en maakt het vervolgens uit met 25. – Lh4 (wit mag de dekking van c2 niet opgeven) 26. Lb6 De7 (slaan mag ook) 27. Dg1 Db4 28. Le3 Dxe4 29. Dd1 Lf5 30. Ted2 h6 31. g4 Lg6 32. c4 Txc4 en wit gaf op.
Op bord 1 vergrootte Leon Pliester de voorsprong door de Friese kopman Migchiel de Jong te verslaan. Op bord 7 kon Jesper de Groote de winst binnen brengen door Jippe Kamstra te verslaan. Zwart had lang het beste van het spel, maar liet wit ontsnappen. Onderstaand diagram is de positie na 46 zetten. Wit gaat verder met:
47.c5 dxc5 (c6 toelaten is ook geen pretje) 48. Te6+ Kf7 49.Pg5+ Kg7 50. Pxh7 Txd5+ 51. Ke4 Pe3 52. Te7+ Kh8 53. Pf6 Td4+ 54. Ke5 Pc4+ 55. Ke6 en zwart gaf op zonder het naderende mat af te wachten.
Op het tweede bord moest Lars Ootes genoegen nemen tegen Babak Tondivar. Op het zesde bord gaf Peter Drost op het laatste moment nog de winst uit handen in een gewonnen pionneneindspel tegen Jan Hania. Als laatste moest Henk van der Poel op het derde bord genoegen nemen met remise.
Daarmee werd de einduitslag
Die geenszins geflatteerd genoemd mag worden. Vervolgens werden voor de terugwijs per trein werd aangevangen nog snel wat pannenkoeken verorberd in het Pannenkoekenschip.
Op 9 januari spelen we thuis tegen AAS.
PS een poging tot (letterlijke) vertaling van het gedicht van R.R. van Leest
schaaksonnet
ik hou niet van een schaakwedstrijd uit een stuk
waarbij een speler na de zetten van het begin
een miezerig voordeel simpel afschermt en dat uitbouwt
met zekere hand langzaam maar zeker omzet in winst
zo’n gevecht is een sobere wetenschap die geeft
een koud bewijs van wat de techniek van de winnaar kan
zijn vaste greep op de partij die nooit verflauwt
zijn doorzetten en geduld, maar dat is mij te min
ik hou van de strijd die er rommelachtig aan toe gaat
als het bord nu hier dan daar in lichterlaaie staat
de stukken haasten zich/geen speler heeft benul
wat de beste weg is, todat het laatste vuur uitdooft.
geef mij het wilde schaak dat niet met de wetenschap heult
maar zijn kern vasthoudt met avontuur in het spel
