Zaterdag 22 november stond een thuiswedstrijd tegen Caissa 5 op het programma van BSG 3. De naam Caissa komt van een boomnimf die wordt afgeschilderd als de godin van het schaakspel.

Na twee ronden hadden we beiden nog maar 1 matchpunt verzameld en stonden we samen met Apeldoorn 4 onderaan in de poule. Het was dus voor allebei de teams belangrijk matchpunten te scoren om zodoende uit de degradatiezone zien te komen.

In de eerste 2 ronden had Caissa teams van erg verschillende sterkte samengesteld. Het was daarom onduidelijk hoe sterk ze zouden komen opdagen. We hadden het geluk dat hun sterkste speler (ELO 2096) moest invallen in Caissa 1 dat vier klassen hoger speelt (1e klasse). Desalniettemin was Caissa licht favoriet met twee 1900+ spelers en een gemiddelde ELO van bijna 50 punten meer.

Onze tactiek was dat de kop zo veel mogelijk moest proberen stand te houden en dat de staart dan zou gaan scoren. Dat deze tactiek de juiste was blijkt uit de score, de kop scoorde 2 punten en de staart 3 punten.

Als eerste was Cees op bord 6 klaar. In het middenspel wist hij twee stukken te pakken voor een toren. In het vervolg kon hij ook nog een kwaliteit buit maken, waardoor hij dus een vol stuk voor stond. De winst was toen snel binnen. Rob had zich op bord 2 mooi ingegraven tegen een sterke tegenstander. Het  evenwicht werd niet echt verstoord, waarna beiden het wel prima vonden om het punt te delen. Gijsbert was inmiddels bij me langs gekomen om te vragen of hij remise mocht aannemen. Hij was sterk uit de opening gekomen, maar zijn voordeel was een beetje verwaterd. Aangezien het nog niet duidelijk was op de andere borden liet ik de keuze aan hem zelf, hij besloot gelukkig (achteraf gezien) om door te spelen. Op weg naar het eindspel won hij wat pionnetjes en kon hij de 2½ – ½ binnen tikken. Ook Eddy deed het op bord 1 goed of eigenlijk naar eigen zeggen deed zijn tegenstander het slecht. Eddy begreep niks van de zetten van zijn tegenstander en kon zodoende met zwart een mooie aanval opzetten. Na wat schermutselingen in het middenspel was de winst binnen, 3½ – ½.

Jeroen (dit keer niet als laatste klaar) had het lastig op bord 4. Hij ging het eindspel in met een pion minder en moest alle zeilen bijzetten om zijn tegenstander van een pionnen doorbraak af te houden. Dit kostte hem nog een stuk, maar gelukkig had Jeroen een ver opgerukte randpion die het enige overgebleven paard van zijn tegenstander vastzette. De koning en 2 ander overgebleven pionnen van beide kleuren hielden elkaar verder in evenwicht, waardoor Jeroen toch een mooi halfje had gescored en het eerste matchpunt binnen was, 4-1.

Uw verslaggever was ondertussen in een zware loopgraven oorlog beland met als inzet de heerschappij in het centrum. Voorzichtig werd er van beide kanten gemanoeuvreerd en opeens kwam daar dan toch de gevreesde aanval dwars door het centrum van wit. Na wat zware gevechten te hebben geleverd bleek ik toch wat terrein te hebben verloren, wat me uiteindelijk een kwaliteit kostte. Dit verlies kwam ik helaas niet meer te boven, 4-2.

Bij Beat op bord 7 ging  het ook niet goed, ik had gezien dat hij steeds meer pionnen had verloren wat hem in het eindspel de das om deed, 4-3. Alle hoop was dus op Husam gericht om de winst veilig te stellen, maar ook hij verkeerde in een lastige stelling. Beide spelers hadden 2 stukken die volledig opgesloten stonden, waardoor er alleen nog maar met een toren of de koning gespeeld kon worden. Het leek erop dat Husam dit kon dicht houden. Zijn tegenstander (die moest winnen om een gelijkspel te behalen) begon echter te forceren en hierdoor kon Husam een pion winnen. Even later kon hij ook nog één van de opgesloten stukken veroveren. Hierna was het snel gedaan en was de winst binnen, 5-3!

Afgelopen zaterdag 1 November moest BSG 3 helemaal naar het mooie Deventer voor de 2e ronde van de KNSB competitie. In de eerste ronde hadden we het goed gedaan met een gelijkspel tegen het sterke PSV DoDO. De hoop en het geloof was er dan ook dat we tegen DSG Pallas 2 ook matchpunten zouden gaan pakken.

Na een lange autoreis, met wat vertraging door wegwerkzaamheden (waar is die tijd dat je nog gewoon in het weekend door kan rijden?), kwamen we aan in wijkcentrum de Schalm. DSG Pallas heeft 3 teams in de KNSB competitie spelen en wij mochten tegen het tweede spelen op het podium.

In het tweede team speelden nog twee oud BSG’ers mee, Robert Capel en Chris Rindertsma. Robert Capel had nog een oud clubblaadje van BSG mee met de resultaten van de interne competitie, dit was van eind jaren 80. Eddy en ik constateerden dat vele spelers die daarin werden genoemd inmiddels BSG zijn ontvallen.

Wij hadden net als in de eerste wedstrijd drie spelers die niet mee konden spelen. Aangezien het team uit negen spelers bestaat moest ik twee invallers regelen, Hidajet Alic en Harold van der Laan waren gelukkig bereidt om in te vallen.

De start was nogal rommelig bij mij bleek het bord niet goed te staan (bruine vakje rechts) en ook de klok stond aan de verkeerde kant voor de wedstrijdleider (dit hoorden we van de wedstrijdleider na de eerste tijdscontrole). Ook bleek mijn klok niet goed ingesteld te staan, na de 40 zetten werd er geen extra tijd aan beide spelers toegekend, wat voor een rommelige situatie zorgde in de tijdnood van andere spelers. Bij Hidajet stonden de dame en de koning van zijn tegenstander verkeerd om. Hier kwamen ze pas achter  nadat er al drie zetten waren gespeeld, waarna zijn tegenstander deze alsnog omdraaide. De officiële regel is dat de partij dan ongeldig moet worden verklaard en opnieuw moet worden begonnen, maar als beide spelers akkoord gaan met de aanpassing dan kan er door worden gespeeld. Het zijn allemaal zaken die kunnen gebeuren, maar toch wat amateuristisch overkomen.

Na mijn eerste rondje langs de borden werd al vrij snel duidelijk dat dit geen gemakkelijk middagje zou gaan worden. Kees, Harold, Hidajet en ook Eddy waren duidelijk minder uit de opening gekomen, alleen Beat stond ietsje beter. Als eerste was Rob Tijssens klaar op bord 2, hij kwam in een gelijkstaand eindspel terecht waar weinig muziek meer inzat, ½ – ½.

Daarna was het Harold die de vlag moest strijken. Vanuit de opening werd hij eerst aan zijn rechterzijde naar achteren gedrukt. Vervolgens switchte zijn tegenstander naar de linkerzijde en brak daar door de verdediging van Harold. Omdat de stukken van Harold niet goed samenwerkte, werd de niet gerokeerde koning van Harold flink onder vuur genomen, 1½ – ½. Niet lang daarna was het de beurt aan Hidajet om op te geven. In het middenspel had hij een kwaliteit verloren zonder enige compensatie. Sterker nog zijn stelling vertoonde genoeg aanknopingspunten voor zijn tegenstander om aan te vallen en nog een pion te winnen. In het daarop volgende eindspel was het klusje snel geklaard, 2½ –  ½.

Beat bracht een klein beetje hoop terug. Zijn tegenstander behandelde het Siciliaans niet goed en daar wist Beat wel raad mee. Stukje bij beetje kwam hij beter te staan en toen het voor zijn tegenstander helemaal hopeloos was, mocht Beat hem mat zetten, 2½ – 1½. Die tegenstander heeft op papier een rating van 2187, echter het blijkt dat deze rating slechts gebaseerd is op drie ronden interne competitie. Hiervoor had hij nog geen rating en sinds oktober laat Pallas de interne competitie ook meetellen voor de KNSB-rating.

Eddy was weer bezig met het bouwen van een fort. In de vorige ronde was hij daar nog zeer succesvol mee, met twee pionnen minder en lopers van ongelijke kleur wist hij toen knap remise te houden. Helaas liep het nu wat anders af. Tot aan een zet of veertig had Eddy nog al zijn acht pionnen op het bord. Hij had wel al een kwaliteit verloren, maar de torens van zijn tegenstander konden geen gebruik maken van de vrije lijnen, want die waren er niet. Uiteindelijk wist zijn tegenstander toch de stelling open te breken en een loper op A1 helpt dan ook niet echt, 3½ – 1½. Aan mij was de twijfelachtige eer om Pallas aan de overwinning te helpen. Vanuit de opening kreeg ik actief spel, maar dit kostte me wel mijn pionnen structuur. Nadat mijn voordeel langzaam verwaterde bleven er wat pionnetjes hangen. Eén boertje wist ik niet meer te redden en dat werd uiteindelijk mijn Waterloo, 4½ – 1½

Het werd allemaal nog veel erger. Kees die al snel een pion had verloren wist zich kranig te verdedigen. Dit hield hij vol tot aan het eindspel en het leek er zowaar op dat zijn tegenstander geen goede weg naar de winst kon vinden. Kees vond steeds de juiste verdediging en toen Kees ook nog een pion terug won waardoor er voor allebei een toren en een pion overbleef was de stelling potremise. Echter net als in ronde 1 slaat op dat moment het noodlot bij Kees toe, via een blunder ging de toren eraf en was de partij afgelopen, 5½ – 1½.

Wie anders dan Jeroen was de ‘last man standing’. Jeroen stond ietsje minder vanwege een verbonden vrijpion van zijn tegenstander in het centrum. Deze vrijpion maakte het Jeroen knap lastig, maar Jeroen wist de stelling goed dicht te houden. Hij hield het erg lang vol met alle BSG’ers in zijn nek die geduldig aan het meekijken waren. De speelzaal was al geruime tijd leeg en de laatste wedstrijd was al bijna een uur geleden afgelopen, maar toch bleef onze Jeroen dapper door ploeteren. Om 18:15 uur was verder verzet zinloos en was onze ruime nederlaag een feit, 6½ – 1½.

Met een ideaal door vieren deelbaar aantal deelnemers vond het eerste BSG Vierkampentoernooi plaats op vrijdag 17 en zaterdag 18 oktober. Onder de bezielende en deskundige leiding van internationaal arbiter Joost Jansen vonden na de gongslag van de kersverse voorzitter van BSG, Aad Spee, exact vanaf 19.30 uur de eerste zetten plaats. Lees verder BSG Vierkampen: een blijvertje →

Zaterdag 4 oktober stond de eerste competitiewedstrijd voor BSG 3 op het programma. We speelden een uitwedstrijd tegen PSV-DoDO2. Dan denk je PSV dat is dus in Putten, fout! Hun KNSB wedstrijden spelen ze in Barneveld, ik was netjes vooraf geïnformeerd door hun teamcaptain dus geen probleem. Hij vertelde me ook dat je beter op een nabijgelegen grote parkeerplaats kon parkeren aangezien er weinig parkeerruimte is bij het speelgebouw. Daar aangekomen bleek die hele parkeerplaats overvol te zijn. Dan denk je nog het zal wel te maken hebben met een of ander kippenfestival, maar nee hoor het was Rode Loper dag (en dat heeft weer niks te maken met die schaakvereniging uit Utrecht).

Uiteindelijk de auto dan maar clandestien op een stoep op de parkeerplaats geparkeerd. Aangekomen bij het speelgebouw, was Gijsbert met zijn mannen allang aanwezig. Hij kon gewoon parkeren bij het speellokaal, er bleek meer dan genoeg parkeerruimte te zijn, lekker dan.

Het speellokaal was een oud gebouwtje van de plaatselijke balletverening. We speelden dan ook in een ruime zaal met allemaal spiegels om ons heen. Ik kan me voorstellen dat het heel leuk is om naar zo’n zaal te kijken met daarin jonge ballerina’s die je vanuit alle hoeken kan aanschouwen, maar zo’n spiegelzaal gevuld met schakers is toch wat anders.

Dan de wedstrijd:

Cees was als eerste klaar. Hij had een mooie aanval en won wat materiaal, maar na een offer van zijn tegenstander kon deze zijn koningsstelling binnen dringen met Dame en Paard. Hiermee kon hij eeuwig schaak houden en hij bood daarom ook remise aan. Ik dacht nog jammer van Cees zijn aanval, maar ja in ieder geval nog een halfje, echter Cees dacht dat hij nog aan eeuwig schaak kon ontkomen. Hij weigerde daarom het remise aanbod met als gevolg dat Cees 3 zetten later mat stond, 0-1 (grote stilte).

Zelf kwam ik goed uit de opening en mocht ik met mijn witte paard een mooie vork geven op f7. Dit leverde een kwaliteit op. Om tegenspel te krijgen offerde mijn tegenstander zijn loper op h2. Na zorgvuldig verdedigingswerk van mijn kant leverde dit hem niets op en kon ik snel de 1-1 aantekenen.

Beat vroeg mij of hij remise mocht aanbieden. Hij had (nog) het initiatief en stond ietsje beter, maar het was moeilijk en gevaarlijk om een winstweg te vinden, dus remise was okay, 1½  – 1½.

Rik had een kwaliteit verloren en probeerde de stelling dicht te spijkeren. Helaas beschikte zijn tegenstander over een sterk breekijzer en won vervolgens nog een pion. Langzaam maar zeker viel de stelling van Rik steeds meer uit elkaar en was verlies onafwendbaar, 1½ – 2½ .

Rami had in het middenspel een pion gewonnen en speelde een prima partij tegen een sterke tegenstander. Ergens naar het eindspel raakte Rami zijn extra boertje kwijt en daarmee verdween ook zijn voordeel. In een gelijkwaardig eindspel werd daarom de vrede getekend, 2 – 3.

Gijsbert was inmiddels langs gekomen om te vragen of hij remise mocht aanbieden. De stelling zag er inderdaad erg vast uit met alle 8 pionnen nog op het bord welke bijna allemaal tegen elkaar waren geschoven. Zijn jonge tegenstander (met gebroken pols) weigerde echter Gijsberts remise aanbod en ging vervolgens te veel forceren, waardoor Gijsbert ineens 2 verbonden vrijpionnen kreeg. Hierna vertelde ik Gijsbert dat hij nu geen remise meer mocht accepteren. In zijn enthousiasme ging Gijsbert iets te vroeg stormen met zijn pionnen, waardoor hij ze allebei verloor. Het zag er plotseling niet zo goed meer uit, ter compensatie kon Gijsbert wel zijn torens op de openlijnen plaatsen. Toen zijn jonge tegenstander iets te gulzig werd en ook nog een derde pionnetje van Gijsbert opsnoepte, zag Gijsbert zijn kans schoon. De torens kwamen binnen op de 2e rij en toen hij ook zijn dame op de 2e rij kon positioneren was mat onoverkoombaar, 3-3.

Op dat moment waren Eddy (bord 1) van de Velden en Rob Tijssens (bord 3) nog beide verwikkeld in een spannende partij. Eddy had vanuit de opening 2 pionnen geofferd voor een mooi initiatief. Dit initiatief brokkelde langzaam af, waardoor ik het somber in zag voor Eddy. Maar ja dan blijkt toch de kracht van Eddy, hij wist na wat stukken geruild te hebben een pion terug te winnen. Verder bleef er een eindspel over van ongelijke lopers. De ontstane stelling wist Eddy knap dicht te metselen. Hij hoefde alleen maar wat met zijn loper heen en weer te gaan. Zijn tegenstander bleef het tegen beter weten in toch proberen. Hij speelde door zonder ook daadwerkelijk een plan te hebben, maar wel zorgvuldig 3x dezelfde stelling ontwijkend. Na heel lang proberen gaf Eddy’s tegenstander zijn pogingen uiteindelijk op, 3½ – 3½.

Rob had in het middenspel een pion gewonnen en dit voordeel wist hij knap te behouden tot in het eindspel.  Door heel goed spel wist hij uiteindelijk nog een pion af te snoepen en hield hij een loper met een h- en een b-pion over tegen een paard. De h-pion was van de verkeerde kleur, zodat Rob zich moest focussen om de b-pion ongeschonden naar de overkant te brengen. Helaas verspeelde Rob een tempo door zijn h-pion te gaan verdedigen. Hierdoor kon het paard van zijn tegenstander nog de b-pion slaan en vervolgens kon hij met zijn koning in de hoek gaan staan met remise als resultaat, 4-4. Erg zonde, na zulk goed spel verdampte onze overwinning als sneeuw voor de zon.

De eindstand werd 4-4, op zich niet slecht tegen zo’n sterk team, maar achteraf gezien was het toch wel een teleurstelling.