Op de ALV van 21 september gaf Leon de Kroes al aan dat het slecht ging met Louis. Twee dagen later overleed hij op 77-jarige leeftijd. Persoonlijk heb ik goede herinneringen aan Louis. Toen ik in 1980 in het bestuur kwam was Louis wedstrijdleider van BSG. Niet alleen was hij bekwaam op zijn gebied, maar ook was hij een rustige, meedenkende bestuurder, waar je altijd op kon bouwen, een echte teamspeler. Na vijf jaar wedstrijdleiderschap nam hij vijf jaar het penningmeesterschap op zich. Bij zijn aftreden in 1989 werd Louis tot erelid van BSG benoemd.

Naast bestuurslid heb ik Louis meegemaakt als teamgenoot in BSG IV, maar vooral als teamleider van BSG II. Voor een artikel als KNSB-consulent schreef ik ooit het volgende:

In de jaren dat ik in de hoofdklasse speelde (1983-1996) heb ik diverse teamleiders gehad, maar Louis Kok en Teun Korteweg staken daar in positieve zin duidelijk bovenuit. Als schaker waren zij geen sterren, maar in de menselijke omgang waren het toppers. Van elke speler in het team wisten ze precies hoe die in elkaar zat en hoe je daar het beste mee om kon gaan. De ene had juist een extra praatje of schouderklopje nodig voor de partij, de ander kon je het beste met rust laten. Als speler wist je ook wat je aan ze had: ze waren altijd in de buurt, als je iets nodig had dan werd dat door hen gehaald, ze waren goed op de hoogte van de spelregels, je wist ruim van tevoren de opstelling (en kon je dus voorbereiden), de afspraken voor de speeldag kregen we op papier, tevens controleerden zij de “sloddervossen” die elk team heeft en bij een remiseaanbod hadden ze – ondanks hun mindere schaakkennis – heel goed door hoe het er in de wedstrijd voor stond: lichaamstaal en babbeltjes tussendoor hadden hun genoeg informatie gegeven. Mede door Louis en Teun waren dat mijn leukste en beste schaakjaren! Toeval? Ik denk van niet!

Na zijn bestuursperiode bleef Louis actief voor BSG. Jarenlang was hij een van de dragende krachten achter het Pinkstertoernooi, waar ook zijn vrouw Ria en dochters Carla en Marion hun steentje aan bijdroegen als bardame. Tenslotte was hij jarenlang de vertegenwoordiger van BSG in het bestuur van het Denksportcentrum.

De laatste jaren zagen we Louis minder vaak op de club, met name omdat hij Ria niet alleen thuis wilde laten. Deze zomer kwam hij traditiegetrouw Can-I spelen met zijn vaste kompanen Swart, Sueters, Derksen en Van Rooijen. Het zou de laatste keer zijn dat hij bij zijn clubgenoten was.

Bij deze wens ik Ria, Marion, Carla en verdere familie sterkte toe met het verlies van Louis.

Eddy Sibbing