Zaterdag 22 november stond een thuiswedstrijd tegen Caissa 5 op het programma van BSG 3. De naam Caissa komt van een boomnimf die wordt afgeschilderd als de godin van het schaakspel.

Na twee ronden hadden we beiden nog maar 1 matchpunt verzameld en stonden we samen met Apeldoorn 4 onderaan in de poule. Het was dus voor allebei de teams belangrijk matchpunten te scoren om zodoende uit de degradatiezone zien te komen.

In de eerste 2 ronden had Caissa teams van erg verschillende sterkte samengesteld. Het was daarom onduidelijk hoe sterk ze zouden komen opdagen. We hadden het geluk dat hun sterkste speler (ELO 2096) moest invallen in Caissa 1 dat vier klassen hoger speelt (1e klasse). Desalniettemin was Caissa licht favoriet met twee 1900+ spelers en een gemiddelde ELO van bijna 50 punten meer.

Onze tactiek was dat de kop zo veel mogelijk moest proberen stand te houden en dat de staart dan zou gaan scoren. Dat deze tactiek de juiste was blijkt uit de score, de kop scoorde 2 punten en de staart 3 punten.

Als eerste was Cees op bord 6 klaar. In het middenspel wist hij twee stukken te pakken voor een toren. In het vervolg kon hij ook nog een kwaliteit buit maken, waardoor hij dus een vol stuk voor stond. De winst was toen snel binnen. Rob had zich op bord 2 mooi ingegraven tegen een sterke tegenstander. Het  evenwicht werd niet echt verstoord, waarna beiden het wel prima vonden om het punt te delen. Gijsbert was inmiddels bij me langs gekomen om te vragen of hij remise mocht aannemen. Hij was sterk uit de opening gekomen, maar zijn voordeel was een beetje verwaterd. Aangezien het nog niet duidelijk was op de andere borden liet ik de keuze aan hem zelf, hij besloot gelukkig (achteraf gezien) om door te spelen. Op weg naar het eindspel won hij wat pionnetjes en kon hij de 2½ – ½ binnen tikken. Ook Eddy deed het op bord 1 goed of eigenlijk naar eigen zeggen deed zijn tegenstander het slecht. Eddy begreep niks van de zetten van zijn tegenstander en kon zodoende met zwart een mooie aanval opzetten. Na wat schermutselingen in het middenspel was de winst binnen, 3½ – ½.

Jeroen (dit keer niet als laatste klaar) had het lastig op bord 4. Hij ging het eindspel in met een pion minder en moest alle zeilen bijzetten om zijn tegenstander van een pionnen doorbraak af te houden. Dit kostte hem nog een stuk, maar gelukkig had Jeroen een ver opgerukte randpion die het enige overgebleven paard van zijn tegenstander vastzette. De koning en 2 ander overgebleven pionnen van beide kleuren hielden elkaar verder in evenwicht, waardoor Jeroen toch een mooi halfje had gescored en het eerste matchpunt binnen was, 4-1.

Uw verslaggever was ondertussen in een zware loopgraven oorlog beland met als inzet de heerschappij in het centrum. Voorzichtig werd er van beide kanten gemanoeuvreerd en opeens kwam daar dan toch de gevreesde aanval dwars door het centrum van wit. Na wat zware gevechten te hebben geleverd bleek ik toch wat terrein te hebben verloren, wat me uiteindelijk een kwaliteit kostte. Dit verlies kwam ik helaas niet meer te boven, 4-2.

Bij Beat op bord 7 ging  het ook niet goed, ik had gezien dat hij steeds meer pionnen had verloren wat hem in het eindspel de das om deed, 4-3. Alle hoop was dus op Husam gericht om de winst veilig te stellen, maar ook hij verkeerde in een lastige stelling. Beide spelers hadden 2 stukken die volledig opgesloten stonden, waardoor er alleen nog maar met een toren of de koning gespeeld kon worden. Het leek erop dat Husam dit kon dicht houden. Zijn tegenstander (die moest winnen om een gelijkspel te behalen) begon echter te forceren en hierdoor kon Husam een pion winnen. Even later kon hij ook nog één van de opgesloten stukken veroveren. Hierna was het snel gedaan en was de winst binnen, 5-3!