BSG 3 tegen Amersfoort 5


In ronde 7 BSG 3 – Amersfoort 5 had Bert Balke voldoende aan het behoud van zijn stoffelijke vorm om een kleurloos punt bij te schrijven: zijn tegenstander kwam niet opdagen. Hierop speelde Bert maar een potje mee in de interne competitie en hoe!!! Dat kan ook niet anders dan spectaculair worden tussen deze caféschakers. Geheel terecht trok Bert aan het langste eind zodat hij toch nog iets had om over naar huis te schrijven.
En de rest van het team? Alleen Mark verloor, al leverde hij de toeschouwers wel waar voor hun geld: tegen Joske Ubels verspeelde hij een koningsgambiet op ongeveer vergelijkbare wijze als eerder door Eddy vd Velden over mijn partij tegen Utrecht beschreven. Iets te enthousiast op het gambiet reageren betekent al snel een hele avond met de rug tegen de muur schaken, terwijl na 5 zetten de uitkomst eigenlijk al vast staat (in de onder schakers bekende hogere zin). Alleen de gangen van het paard al: van g8 – f6 – g4 – h6 (een noodsprong) – f5 – e7 (zodat de loper die nog op f8 naar de uitgang lonkte, er tenminste niet meer kon).
Eddy speelde een wat onduidelijke stelling waarin hij opeens een erg duidelijk motief wist te haken: de röntgenaanval.
Ruben speelde een sterke opening waarin hij z’n tegenstander al zo’n beetje in de houdgreep kreeg. Alleen moest het toen ook nog effe afgemaakt worden. Dat moment werd -ongetwijfeld ook weer voor de toeschouwers- met enig leedvermaak uitgesmeerd. Vooral die ene pion op g6! Neem die pion gewoon, dachten we allemaal. Allemaal, behalve één. Natuurlijk deed Ruben dit toch zonder zijn tegenstander veel kans op reëel tegenspel te bieden, veel meer dan wat gespartel had deze niet meer…
Aan het 2e bord had Mark een invaller gezet, Florian Wagener. De voor Florian gebruikelijke precisie had tot een voor hem iets betere stelling geleid: een ver van de koning verwijderde vrijpion tegen een makkelijk te ondersteunen pion voor Florian. Dit bezorgde onze speler de gerieflijke zekerheid van het onontkoombare punt.
Rob Tijssens stond volgens mij beter met z’n ruimtevoordeel en zonder stellingsproblemen. Dit bleek voldoende voor een half punt.
Rami -onze andere invaller- speelde een erg interessante partij. Hij had verbonden a- en b-pionnen, daarentegen speelde z’n tegenstander met een dubbele pion op de d-lijn, waarvan de voorste al tot d3 gevorderd was! Lang dacht ik dat Rami beter stond en het een kwestie van tijd zou zijn voordat de zwartspeler de grip op zijn stelling zou verliezen. Maar zwart had nog een erg sterke manouevre achter de hand die vrijwel winnend leek… Daar was Rami kennelijk helemaal niet van overtuigd want met een paar goede zetten was de remise verzekerd.

De volledige uitslag:
SGS 1e Klasse 2013/2014-1A:
BSG 3 Amersfoort 5 6 – 2
1. Bert Balke – * *Niet Opgekomen* 1 – 0
2. Florian Wagener – Bert Loedeman 1 – 0
3. Eddy van de Velde – Peter Sonder 1 – 0
4. Ruben Piel – Remco van Rinsum 1 – 0
5. Rob Tijssens – Caspar Oskam 0,5 – 0,5
6. Rami Koch – Andre van Ark 0,5 – 0,5
7. Mark Pieterse – Joske Ubels 0 – 1
8. Rik Weidema – Alexander Rosendal 1 – 0

Comments & Responses

Geef een reactie