BSG 2 doet wat het moet doen tijdens een Siciliaanse middag!


Eindelijk was het dan zover na anderhalf jaar konden we weer een officiële wedstijd spelen voor de KNSB. BSG 2 speelde de eerste ronde tegen Wageningen 3. Aangezien BSG 1 ook een thuiswedstrijd had, maar vanwege de corona beperkingen apart in de beneden zaal speelde, was er een extra wedstrijdleider nodig. Voor de meesterklasse en de 1e klasse wordt er door de bond een wedstrijdleider geregeld, maar voor de hogere klassen dient de thuisspelende vereniging dit zelf te regelen. Bij gebrek aan een beschikbare wedstrijdleider zou ik in eerste instantie zelf als playing captain de honneurs waarnemen (niet ideaal voor je focus op je eigen partij) samen met de bondsgedelegeerde wedstrijdleider die het geen probleem vond om ook af en toe zijn neus te laten zien in de bovenzaal. Echter bij aanvang van de wedstrijd was daar ineens Jarno Witkamp (ex BSG’er en veel wedstrijdleiders ervaring) die als supporter kwam kijken. Hij vond het prima om zijn oude cluppie te helpen door voor de eerste paar uur de wedstrijdleiders taken op zich te nemen, Jarno nogmaals bedankt!

Onze gemiddelde rating lag 150 punten hoger, waardoor wij ruimschoots de favoriet voor deze wedstrijd waren. Ik zelf moest tegen een jeugdspeler en had via een fraaie combinatie na ruim één uur een vol stuk gewonnen. Hierna volgde nog een paar pionnen, zodat het een hele makkelijke middag voor mij leek te worden. Precies leek, want gefocust als ik was om de dames te ruilen ontglipte mij een schwindel waardoor ik mijn dame verloor (tegen een toren). Hierna slaagde ik er gelukkig in om een vesting te bouwen met mijn toren en paard. Deze Brandenburger burcht bleek uiteindelijk onneembaar te zijn, met een benauwde remise als resultaat.

Het bouwen van mijn burcht kostte me echter zoveel tijd dat ik weinig van de andere borden heb kunnen genieten. Het werd een Siciliaans middagje waarbij op de helft van de borden een Siciliaanse variant werd gespeeld. Eddy (wit) en Ruben (zwart) hadden duidelijk een nauwere band met de Corleones en hadden zodoende betere kennis van de gespeelde variant. Zij waren de eersten die het volle pond scoorden. Helaas delfde Bert Kieboom in zijn geliefde Caro-kann het onderspit, ik hoorde hem nog iets roepen van ‘dat heb ik onderschat’, maar Bert onderschatten doen we toch niet aan bij schaken? Ondertussen waren Theo en Tom op bord 1&2 gunstig uit de opening gekomen door hun tegenstander met een slechte pionnenstructuur op te zadelen. In beide gevallen leverde dit pionwinst op en daarna deed het surplus aan ervaring en rating de rest.

Rob was iets later aanwezig in verband met de begrafenis op zaterdagochtend van ons ex-lid: Frits van Gelder. Ondanks deze indrukwekkende gebeurtenis, waarbij ik me kan voorstellen dat het lastig is om volledig gefocust te blijven, behield Rob het overzicht en werd het evenwicht in de partij nauwelijks verstoord. Dolf speelde een lastige partij op bord 8 tegen een dame. Hij kwam wat minder te staan en om zich vrij te worstelen gaf hij een paard tegen een tweetal pionnen. Het eindspel wist hij wonderbaarlijk nog te houden, waarbij het punt netjes werd gedeeld. Dit resulteerde uiteindelijk in een prima  5½ – 2½ overwinning.

 

Comments & Responses

Geef een reactie