De eerste wedstrijd na de zomervakantie is voor BSG 2 begonnen met een gelijkspel tegen Magnus Leidsche Rijn. Zoals verwacht had Magnus veel jeugdspelers in het team van wie de werkelijke speelsterkte (veel) hoger is dan je op basis van rating mag verwachten. Is er een groter contrast mogelijk qua leeftijd dan dat tussen Magnus en de krasse knarren van BSG 2? Beide teams hadden in ieder geval zin om er een middagje stevig tegen aan te gaan op de schaakborden.

Door Ruben Hilhorst

Theo nam in de opening het initiatief en kreeg een prettige stelling tegen Steven Ramdien. Dat leidde tot materiaalwinst waarmee Theo het eindspel kon winnen. Dat was maar goed ook, want intussen was er iets misgegaan bij Herman. Na een actieve opening had Herman een prettige stand, maar hij maakte een fout waarna Mika Kleibeuker de partij in zijn voordeel kon beslissen.

Frans speelde een zware positionele partij tegen Polle van Arendonk waarin hij van alles probeerde om water uit steen te persen, maar het evenwicht was geen moment echt verbroken. Ook de partij tussen Kees Jan en Bas van Arendonk eindigde in remise, maar gedurende de partij wisselden daar de kansen. Er werd tegengesteld gerokeerd en aanvankelijk leek het alsof wit gewonnen stond. Even later was het echter zwart die aanviel. Uiteindelijk resteerde een minder eindspel voor Kees Jan dat hij netjes remise hield. Een andere remise was er tussen Rob en Jelle van Haaften. Na de opening stond Rob wat actiever, maar zwart bevrijdde zich langzaam in een variant die door Karpov in zijn beste tijd veel gespeeld werd. Ook hier werd er lang en hard gevochten voordat de remise een feit was.

Zo stond het 2½-2½ met nog drie partijen te gaan. Ruben Hilhorst had een verloren eindspel tegen Lucas Klein. De opening was gelijk opgegaan, maar in het middenspel zette hij zijn lopers niet goed neer. Een foute zet kostte een pion en het eindspel was niet te houden. Ruben Piël had in de opening twee pionnen gesnoept, maar zijn tegenstander Dirk Kraaijpoel had compensatie. Na veel verwikkelingen ontstond een toreneindspel met een pion minder dat Ruben remise hield. Gelukkig stond Tom toen al lang gewonnen tegen Joost Beltman. In een zware manoeuvreerpartij won Tom een stuk en dat voordeel bouwde hij langzaam maar zeker uit.

Daarmee kwam de stand op 4-4 en kunnen beide teams tevreden zijn met de strijdlust die ze getoond hebben.

BSG 2 (1955) – Magnus Leidsche Rijn (1724) 4-4
1. Frans Borm (2100) – Polle van Arendonk (1968) ½-½
2. Herman van Engen (2040) – Mika Kleibeuker (1838) 0-1
3. Ruben Piël (2002) – Dirk Kraaijpoel (1820) ½-½
4. Ruben Hilhorst (1976) – Lucas Klein (1762) 0-1
5. Tom de Ruiter (1967) – Joost Beltman (1762) 1-0
6. Theo Slisser (1925) – Steven Ramdien (1646) 1-0
7. Kees Jan van Dolder (1835) – Bas van Arendonk (1550) ½-½
8. Rob Disselhoff (1798) – Jelle van Haaften (1446) ½-½