Afgelopen dinsdag speelde BSG 1 in de Boorstraat in Utrecht uit tegen Oud Zuylen Utrecht 1; we hadden echter net zo goed naar de achtbanen in de Efteling kunnen gaan. Ik zelf was diep verzonken in mijn partij, zodat ik het meeste van wat hier volgt van horen zeggen heb.

Timon, die als invaller speelde, was als eerste klaar. Hij had als zwart een pion op a7 geofferd, en terwijl de witte dame deze lekkernij oppeuzelde werd de witte koning gedwongen op e3 plaats te nemen, waar hij vervolgens vakkundig omsingeld werd. Mark had ook gewonnen en leek tevreden over zijn partij; Ruben kwam niet verder dan remise.

Theo had een geweldige aanval op het bord, en moest op gegeven moment tussen drie paardzetten kiezen. De eerste leidde tot mat in negen zetten; de tweede tot overweldigend voordeel; en de derde, waartoe hij fatalerwijs besloot, eindigde in een totaal verloren stelling. Gelukkig bleek zijn tegenstander, die danig in de rats had gezeten, bereid om tot remise te besluiten. Ikzelf had een partij op het bord die lang in een ongemakkelijk spanningsvol evenwicht bleef – zo een evenwicht waar iedere speler bang is om de eerste fout te maken. Gelukkig was het deze keer mijn tegenstander die, niet eens een fout, maar een onnauwkeurigheid beging; de fout kwam toen hij probeerde de schade te repareren, en binnen een paar zetten was er geen houden meer aan.

Peter had een mooie, klassieke, aanval op het bord, maar kon de noot net niet kraken en struikelde vervolgens zelf. Wat er bij Rob gebeurde weet ik niet: toen ik bij hem kon kijken trok hij nog van alles uit de kast om zich de dame van de tegenstander van het lijf te houden, maar het mocht niet baten.

Op het eerste bord zou Henk tegen Jaap van der Tuuk spelen: toen de klokken al liepen, bleek echter dat Jaap niet zou komen. Onze tegenstanders plukten uit arren moede een veelbelovende jeugdspeler van zijn bord, wensten hem veel succes, en zetten hem tegenover Henk neer. (Ik geloofde eerst niet dat dit geoorloofd was, maar zo een vliegende wissel bij al lopende klokken is inderdaad één keer toegestaan.) De jongen had de avond van zijn leven, want hoewel hij vakkundig van het bord werd geschoven, ging er op het laatst iets mis, en het was uiteindelijk de witte koning die omgelegd moest worden.