De oude rotten onder ons kennen ze vast nog wel die groene rotjes die 7 harde knallen geven. Zaterdag 8 maart had BSG 3 de eer om 7 harde klappen uit te delen aan SGA 5.
In de een na laatste ronde moest BSG 3 tegen middenmoter SGA 5 uit Amersfoort spelen. Om de kans op het kampioenschap zo groot mogelijk te houden moest deze wedstrijd in winst worden omgezet. SGA 5 bestaat voor meer dan de helft uit jeugdspelers, waarvan de meesten nog geen rating hebben. Het is dus lastig om de sterkte van deze spelers in te schatten. Inmiddels hadden we wel al wat ervaring opgedaan tegen andere jeugdteams van Hoogland en Magnus Leidsche Rijn. Deze ervaring kwam ons goed van pas in de huidige wedstrijd en kunnen we ook goed gebruiken in onze laatste wedstrijd tegen Almere 6 dat bijna alleen maar uit heel jeugdige spelers bestaat.
Al na ruim een uur was Cees als eerste klaar. In het middenspel had hij een pion weten te winnen. Door een fout van zijn tegenstander kreeg hij er nog een pion bij, maar toen deed Cees het niet goed. Het leek erop dat hij een stuk zou gaan verliezen, maar het liep uiteindelijk toch nog goed af en het eindspel met 2 pionnen meer was snel gewonnen, 1-0.
Nog geen half uurtje later was de partij van Husam ineens afgelopen. Hier heb ik weinig van meegekregen. Hij had wel een prima stelling, maar dat het zo snel afgelopen was verbaasde mij ook, 2-0.
Gijsbert had al gezien dat zijn buurman (Beate) het eindspel zou gaan winnen met een stuk en een pion meer. Gezien de tussenstand en de gelijkwaardige stelling op het bord bood hij remise aan, wat zijn tegenstander prima vond, 2½ – ½.
Vervolgens was het de beurt aan Bert Kieboom. Zijn jonge tegenstander speelde erg snel, maar niet erg nauwkeurig. Daar wist Bert wel raad mee en strafte deze jeugdige onbezonnenheid genadeloos af, 3½ – ½ .
Niet lang daarna wist Beate inderdaad de winst binnen te halen en hadden we de belangrijke matchpunten binnen, 4½ – ½ !
Rob Tijssens had vanuit de opening een solide stelling opgebouwd. Nadat hij de dame vleugel had dichtgespijkerd kon hij zich volledig richten op een prachtige koningsaanval. Deze aanval kon hij bekronen met een zeer fraaie mat in het centrum door een paardzet, 5½ – ½.
Hieronder ziet u het slot akkoord vanaf zet 24.
Zelf had ik in het middenspel een mooie stelling bereikt, maar ik zag niet direct hoe het verder moest. Ik verloor een pion, maar had inmiddels zoveel dreigingen gecreëerd waardoor ik verder rustig mijn stelling kon versterken en afwachten waar mijn tegenstander de fout in zou gaan. Het duurde dan ook niet lang voordat ik een kwaliteit won. Deze kwaliteit kon ik vervolgens omruilen voor een stuk en daarbij ook nog afronden naar een niet meer te verliezen eindspel. Kansloos speelde mijn tegenstander nog erg lang door zonder ook maar een sprankje hoop op een resultaat. Nadat ik nog een Dame had gehaald en mat in 3 onoverkoombaar was vond hij het toch maar eens tijd om op te geven, 6½ – ½.
Jeroen was, zoals gebruikelijk, nog het langste aan het zwoegen. Zijn tegenstander had in het eindspel drie verbonden vrij pionnen en een Dame. Jeroen had een toren en één vrijpion welke hij van zijn tegenstander zomaar tot aan de 7e rij mocht laten doorlopen. Hierna zag Jeroens tegenstander niet hoe hij de promotie dreiging kon tegenhouden en accepteerde toen toch maar remise. Hier kwam Jeroen erg goed weg en was de zevenklapper compleet, 7-1!
In de laatste ronde spelen we tegen het jeugdige Almere 6 waarbij een gelijkspel genoeg is voor het kampioenschap (Afhankelijk van de uitslag van Paul Keres 8 zou zelfs een kleine nederlaag nog volstaan.)
