BSG 2 trapte dit nieuwe seizoen af tegen de Edese Schaakcombinatie. Die club handhaafde zich vorig seizoen ternauwernood in klasse 4G, maar met 2 spelers van Bennekom erbij, meteen de twee hoogste ratinghouders nu, zal het ze dit jaar makkelijker afgaan om erin te blijven.
Door Paul Tuijp
Wij kunnen dit jaar een beroep doen op Ruben Hilhorst en Peter Bommel. En dat beviel deels al goed, maar daarover later meer. Dat levert wat meer elopunten op en daarmee hadden we volkomen gelijkwaardig aan de Edese kunnen zijn, ware het niet dat Frans werd opgeroepen om het eerste te redden. Peter was verhinderd en dus trok ik Rik aan, net overtuigend winnaar van het Open Eemlandtoernooi (Groep B).
Maar voordat ik naar de wedstrijd ga, eerst nog even een woord van dank aan Rob Tijssens. Nogal last minute opgeroepen om de wedstrijdleidersrol op zich te nemen. En dan zul je altijd zien, dat er (bij het eerste team trouwens) een incident is, waar niemand echt raad mee weet… Je zal het maar treffen.
Het strijdplan was duidelijk. Verpletteren waar je kunt, standhouden als het moet. Ik zag in Rik een verpletteraar, maar hij bleef zitten met een symmetrische stelling en ongelijke lopers. Daar zat geen muziek meer in. Maar goed, kan gebeuren. Theo met zwart, was als standhouder ingeschat, maar dit ging ook al vroeg mis. De witte stukken sneden als hete messen door de boter op de damevleugel. Geen houden meer aan.
Daar ging het hele strijdplan. En het werd niet beter. Rob is fan van de witte stukken en scoort er ook goed mee. Daarom aan hem ook de taak om iets moois te doen. En hij leek ook steeds het initiatief te hebben. Hij was echter als derde klaar en ook met een halfje.
Waar moesten dan de hele punten vallen?
Herman liep al tegen een duivelse truc op, ik zat zelf in de tang, Ruben Piël kon eigenlijk niks ondernemen, Tom had wel wat initiatief, maar een pion minder. Alleen Ruben Hilhorst had een duidelijke plus.
De nederlaag tekende zich wel definitief af met de opgave van Herman. Zoals geschreven miste hij een mooie combi van zijn tegenstander. En vanaf dat moment streed hij moedig door, zonder echt uitzicht op een resultaat. Vervelende middag denk ik. Vervolgens kon Tom nog een halfje bijschrijven. In de slotstelling logisch, maar hij moest daar toch het nodige werk voor verrichten. Zijn initiatief verdampte en zijn jeugdige tegenstander kreeg steeds meer grip op de stelling. We kennen Tom, uit het juiste vechtershout gesneden. Een echte standhouder!
En eerlijk gezegd mag ikzelf die titel ook wel claimen. Na een bedroevende opening stond ik na 15 zetten al op -1,5. Op zet 40 had ik een eindspel bereikt, waarin ik nog steeds rond de -1 stond, maar de winstvoering bleek lastig. Ook het programma waar ik een analyse mee doe, begint planloos heen en weer te schuiven. Hoe dan ook. Mijn tegenstander probeerde het nog een paar zetten en verzoende zich met een halfje.
De matchpunten zijn dan toch nog niet uit het zicht! De beide Rubens maken het spannend. Ruben P. heeft dan eigenlijk nog steeds niet meer dan remise. Hij onderneemt niettemin een aanvalspoging. De dood of de gladiolen is hierop van toepassing. De titel van dit stuk geeft het al weg: het werd de dood. Maar toch, petje af voor de moed.
Als laatste dan Ruben H., terug na een jaartje alleen invallen in ons team. En hij maakt het meteen waar. Zie hier. We komen erin als Ruben al wat vorderingen heeft gemaakt.
Al met al niet de gewenste start, maar beter dan de 6-2-nederlaag in de eerste wedstrijd van vorig seizoen. De tweede ronde, al op 4 oktober, is uit tegen Zeist. Niet meteen een ‘must win’, maar voor de gemoedsrust zou het wel fijn zijn om beide punten mee naar huis te nemen!
Persoonlijke uitslagen:
BSG 2 (1907) – Edense Schaakcombinatie (1938) 3-5
1. Paul Tuijp (1860) – Martijn Bakker (2049) ½-½
2. Herman van Engen (2001) – Diederik ’t Hooft (2006) 0-1
3. Tom de Ruiter (1957) – Henri van Kruistum (1956) ½-½
4. Rob Disselhoff (1899) – Willem Slagter (1937) ½-½
5. Ruben Hilhorst (1943) – Carel de Vries (1911) 1-0
6. Ruben Piël (1901) – Sjoerd Meijer (1898) 0-1
7. Theo Slisser (1870) – Dominic van Dijk (1893) 0-1
8. Rik Weidema (1825) – Martin Rooseboom (1850) ½-½
Voor wie ook wil weten hoe de tegenstander over deze wedstrijd dacht: https://esv.singelpartners.nl/?page_id=1928