De aftrap voor het nieuwe seizoen vond plaats in een thuiswedstrijd, tegen het tweede team van De Rode Loper. Als vervanger voor Florian was Ewoud bereid te spelen. Tegelijkertijd was ons derde team verwikkeld in een strijd tegen het vijfde team van DRL. Best wel Bussum tegen Utrecht dus.
Door Bert Balke
Op sommige borden duurde het even totdat de spanning steeg. Zo niet op bord 5 waar Ruben in razend tempo in een eindspel zijn tegenstander het leven in een paardeneindspel nogal zuur maakte. Met ongelijke pionnen en vervolgens een koning die binnenkwam was het snel uit (1-0). Helaas werd de score snel omgedraaid doordat Rob Tijssens (bord 7) in een minstens gelijk toreneindspel de verwikkelingen niet goed inschatte, terwijl naamgenoot Rob Disselhoff (bord 4) in het middenspel een kwaliteit had moeten inleveren en daardoor uiteindelijk het onderspit delfde.
Ewoud bracht de stand weer in evenwicht. In een eigenlijk niet heel gecompliceerde stelling kon hij stukje voor stukje aan zijn overwicht werken totdat er een combinatie resteerde met materiaalwinst.
Zie hieronder hoe Ewoud het behendig afmaakte, waarna zijn tegenstander direct kon opgeven.
Ook Henk voegde daarna een punt aan de stand toe (het eerste matchpunt). In zijn eigen woorden: “In mijn partij met zwart kwam ik met een klein voordeeltje uit de opening. Op de 14e zet kon ik het aanvallende g5! spelen waarmee ik het initiatief naar me toe kon trekken, wit reageerde er niet goed op en dat koste hem een stuk, daarna was, met mijn koning in het centrum, nog wel de nodige nauwkeurigheid vereist, maar de witte dreigingen konden geneutraliseerd worden en op 27e zet was de winst binnen.”
Bert kon met ruimtevoordeel afwikkelen naar een torens-met-loper-eindspel, waar uiteindelijk een matdreiging volgde nadat op de koningsvleugel lijnen werden geopend en tegelijk een vrijpion ook zelfstandig dreigde door te lopen.
Het tweede matchpunt werd vakkundig door Ton binnengehaald met een enigszins onconventionele manier van druk opbouwen met stukken in het centrum en met randpionnen. Dit gebeurde ondanks toch wel de nodige tijddruk aan het eind.
Ziehier zijn partij met zijn eigen commentaar vanaf de 22e zet:
Uiteindelijk waren alle ogen gevestigd op bord 8 waar Rik helaas net de fout inging door een pion te veel ruimte te geven waardoor promotie niet kon worden voorkomen. Hij had in een eerder stadium het nodige laten liggen.
Al met al een mooie overwinning, waarbij onze ‘cracks’ hun reputatie meer dan waarmaakten. We zullen zien wat de rest van het seizoen brengt.
BSG 1 SOS (2004) – De Rode Loper 2 (1920) 5-3
1. Ton van der Heijden (2212) – Arend van de Lagemaat (2064) 1-0
2. Ewoud de Groote (2222) – Thom Zwamborn (1913) 1-0
3. Henk van der Poel (2222) – Hendrik Aldenberg (1950) 1-0
4. Rob Disselhoff (1900) – Thailo van Ree (1920) 0-1
5. Ruben Piël (1888) – Mattieu Bastiaanse (1877) 1-0
6. Bert Balke (1893) – Nikos Kosomoulis (1897) 1-0
7. Rob Tijssens (1841) – Eric van Aart (1877) 0-1
8. Rik Weidema (1850) – Leon Klute (1964) 0-1
