Afgelopen zaterdag 1 November moest BSG 3 helemaal naar het mooie Deventer voor de 2e ronde van de KNSB competitie. In de eerste ronde hadden we het goed gedaan met een gelijkspel tegen het sterke PSV DoDO. De hoop en het geloof was er dan ook dat we tegen DSG Pallas 2 ook matchpunten zouden gaan pakken.
Na een lange autoreis, met wat vertraging door wegwerkzaamheden (waar is die tijd dat je nog gewoon in het weekend door kan rijden?), kwamen we aan in wijkcentrum de Schalm. DSG Pallas heeft 3 teams in de KNSB competitie spelen en wij mochten tegen het tweede spelen op het podium.
In het tweede team speelden nog twee oud BSG’ers mee, Robert Capel en Chris Rindertsma. Robert Capel had nog een oud clubblaadje van BSG mee met de resultaten van de interne competitie, dit was van eind jaren 80. Eddy en ik constateerden dat vele spelers die daarin werden genoemd inmiddels BSG zijn ontvallen.
Wij hadden net als in de eerste wedstrijd drie spelers die niet mee konden spelen. Aangezien het team uit negen spelers bestaat moest ik twee invallers regelen, Hidajet Alic en Harold van der Laan waren gelukkig bereidt om in te vallen.
De start was nogal rommelig bij mij bleek het bord niet goed te staan (bruine vakje rechts) en ook de klok stond aan de verkeerde kant voor de wedstrijdleider (dit hoorden we van de wedstrijdleider na de eerste tijdscontrole). Ook bleek mijn klok niet goed ingesteld te staan, na de 40 zetten werd er geen extra tijd aan beide spelers toegekend, wat voor een rommelige situatie zorgde in de tijdnood van andere spelers. Bij Hidajet stonden de dame en de koning van zijn tegenstander verkeerd om. Hier kwamen ze pas achter nadat er al drie zetten waren gespeeld, waarna zijn tegenstander deze alsnog omdraaide. De officiële regel is dat de partij dan ongeldig moet worden verklaard en opnieuw moet worden begonnen, maar als beide spelers akkoord gaan met de aanpassing dan kan er door worden gespeeld. Het zijn allemaal zaken die kunnen gebeuren, maar toch wat amateuristisch overkomen.
Na mijn eerste rondje langs de borden werd al vrij snel duidelijk dat dit geen gemakkelijk middagje zou gaan worden. Kees, Harold, Hidajet en ook Eddy waren duidelijk minder uit de opening gekomen, alleen Beat stond ietsje beter. Als eerste was Rob Tijssens klaar op bord 2, hij kwam in een gelijkstaand eindspel terecht waar weinig muziek meer inzat, ½ – ½.
Daarna was het Harold die de vlag moest strijken. Vanuit de opening werd hij eerst aan zijn rechterzijde naar achteren gedrukt. Vervolgens switchte zijn tegenstander naar de linkerzijde en brak daar door de verdediging van Harold. Omdat de stukken van Harold niet goed samenwerkte, werd de niet gerokeerde koning van Harold flink onder vuur genomen, 1½ – ½. Niet lang daarna was het de beurt aan Hidajet om op te geven. In het middenspel had hij een kwaliteit verloren zonder enige compensatie. Sterker nog zijn stelling vertoonde genoeg aanknopingspunten voor zijn tegenstander om aan te vallen en nog een pion te winnen. In het daarop volgende eindspel was het klusje snel geklaard, 2½ – ½.
Beat bracht een klein beetje hoop terug. Zijn tegenstander behandelde het Siciliaans niet goed en daar wist Beat wel raad mee. Stukje bij beetje kwam hij beter te staan en toen het voor zijn tegenstander helemaal hopeloos was, mocht Beat hem mat zetten, 2½ – 1½. Die tegenstander heeft op papier een rating van 2187, echter het blijkt dat deze rating slechts gebaseerd is op drie ronden interne competitie. Hiervoor had hij nog geen rating en sinds oktober laat Pallas de interne competitie ook meetellen voor de KNSB-rating.
Eddy was weer bezig met het bouwen van een fort. In de vorige ronde was hij daar nog zeer succesvol mee, met twee pionnen minder en lopers van ongelijke kleur wist hij toen knap remise te houden. Helaas liep het nu wat anders af. Tot aan een zet of veertig had Eddy nog al zijn acht pionnen op het bord. Hij had wel al een kwaliteit verloren, maar de torens van zijn tegenstander konden geen gebruik maken van de vrije lijnen, want die waren er niet. Uiteindelijk wist zijn tegenstander toch de stelling open te breken en een loper op A1 helpt dan ook niet echt, 3½ – 1½. Aan mij was de twijfelachtige eer om Pallas aan de overwinning te helpen. Vanuit de opening kreeg ik actief spel, maar dit kostte me wel mijn pionnen structuur. Nadat mijn voordeel langzaam verwaterde bleven er wat pionnetjes hangen. Eén boertje wist ik niet meer te redden en dat werd uiteindelijk mijn Waterloo, 4½ – 1½
Het werd allemaal nog veel erger. Kees die al snel een pion had verloren wist zich kranig te verdedigen. Dit hield hij vol tot aan het eindspel en het leek er zowaar op dat zijn tegenstander geen goede weg naar de winst kon vinden. Kees vond steeds de juiste verdediging en toen Kees ook nog een pion terug won waardoor er voor allebei een toren en een pion overbleef was de stelling potremise. Echter net als in ronde 1 slaat op dat moment het noodlot bij Kees toe, via een blunder ging de toren eraf en was de partij afgelopen, 5½ – 1½.
Wie anders dan Jeroen was de ‘last man standing’. Jeroen stond ietsje minder vanwege een verbonden vrijpion van zijn tegenstander in het centrum. Deze vrijpion maakte het Jeroen knap lastig, maar Jeroen wist de stelling goed dicht te houden. Hij hield het erg lang vol met alle BSG’ers in zijn nek die geduldig aan het meekijken waren. De speelzaal was al geruime tijd leeg en de laatste wedstrijd was al bijna een uur geleden afgelopen, maar toch bleef onze Jeroen dapper door ploeteren. Om 18:15 uur was verder verzet zinloos en was onze ruime nederlaag een feit, 6½ – 1½.
