Het was voor het tweede weer tijd voor de derby tegen de buren uit Hilversum. Normaalgesproken voer voor een uitgebreid verslag, maar familieafspraken lonken, dus ik moet het kort houden.
Door Paul Tuijp
Overigens heb ik ook geen partijmateriaal van onze zegevierende senioren. Want ja, om met het goede nieuws te beginnen. Tom en Frans hielden ons op de been. Beiden leken wel wat hulp van de tegenstander te krijgen; bij Frans bracht wit een overoptimistisch stukoffer voor twee pionnen. Frans verzilverde het voordeeltje onberispelijk. Tom leek wat onder druk te staan, maar compliceerde kennelijk zodanig dat hij pion aan de overkant kon brengen. De exacte manoeuvres zijn me ontgaan, maar Tom blijft ook rond 5 uur nog vlijmscherp!
Waren er nog opmerkelijke halfjes? Het eerste halfje bijvoorbeeld. Theo kon om 15.00 uur eigenlijk al naar huis (maar dat deed hij natuurlijk niet). Nadat hij een kwaliteit in de aanbieding had gedaan, deed zijn tegenstander dat een paar zetten later nog eens dunnetjes over. De heren constateerden daarna snel dat een remise verdere ongelukken zou voorkomen.
Herman speelde op 1 met zwart tegen HSG-icoon Wim van der Wijk, net als vorig seizoen. En net als vorig seizoen bleken de heren aan elkaar gewaagd. Wim offerde een pionnetje voor vrij spel, maar echt uit balans raakte de partij nooit, denk ik.
Rob kwam met de witte stukken niet helemaal tot z’n geliefde aanvalsspel. Tegenstander Johan Lindeman maakt de witte paarden onschadelijk en dan is er veel gif uit de stelling. En ach, de teamleider. Hij verprutste toch wel zijn witbeurt in de opening. Kwam door wat passief spel van zijn tegenstander toch in een goede positie en won een pion.
Nou vooruit. Ik heb een diagram.
Maar. En nu besef ik dat chronologie handig was geweest in het verslag, want nadat Ruben H. de sterke Vincent Spit net niet kon stoppen, had Ruben P. net een remiseaanbod van Yvette Nagel gehad. Een toreneindspel met evenveel pionnen restte daar. En ‘die zijn allemaal remise’ is al eens door een sterke grootmeester verkondigd. Maar Ruben ging, zoals altijd, door en dat liep dus niet goed af. Jammer, want een overwinning had ons een beetje lucht verschaft.
In december naar Amersfoort. Kijken wat we daar tegen de medekoploper kunnen bereiken.
Persoonlijke uitslagen
BSG 2 (1939) – HSG (1952) 4-4
1. Herman van Engen (2003) – Wim van der Wijk (2062) ½-½
2. Ruben Hilhorst (1964) – Vincent Spit (2152) 0-1
3. Frans Borm (2064) – Thomas Roest (1902) 1-0
4. Rob Disselhoff (1896) – Johan Lindeman (1949) ½-½
5. Tom de Ruiter (1953) – Michaël de Vos (1982) 1-0
6. Ruben Piël (1938) – Yvette Nagel (1950) 0-1
7. Theo Slisser (1848) – Peter Leijgraaff (1769) ½-½
8. Paul Tuijp (1848) – Dylan Meijer (1846) ½-½