Dat de wedstrijd tegen Apeldoorn 4 spannend zou worden was op voorhand wel te verwachten. Beide teams waren qua sterkte aan elkaar gewaagd en ook beiden konden goed de punten gebruiken om uit de degradatiezone te kruipen. We speelden in het mooie denksportcentrum in Apeldoorn waar nog 4 andere teams van Apeldoorn speelden in de KNSB klasse. Met z’n allen in dezelfde speelzaal was geen enkel probleem en zorgde voor een gemoedelijk sfeertje. Zo konden we ook nog mooi de (hoogstwaarschijnlijke) landskampioen (Apeldoorn 1) aan het werk zien, met o.a. Max Warmerdam (net terug van Tata Steel), tegen de Groninger Combinatie.
Na een uurtje of 2 spelen kwam Beat bij me langs om te vragen of hij een remise aanbod mocht aannemen. Zoals altijd bekijk ik dan even de stelling en geef ik een advies om het wel of niet aan te nemen, rekening houdend met de stand van het team. Het bleek dat Beat een stuk tegen 2 pionnen voor stond. We liepen even bij het bord vandaan en ik vroeg hem wat hij zelf wilde. Beat meldde mij dat hij nog wel mogelijkheden zag en wilde wel doorspelen. Dit leek mij een goede keuze en ik adviseerde hem dan ook om door te spelen. Vervolgens verzonk ik weer in diepe gedachten achter mijn eigen bord, waar ik op het punt stond om een cruciale beslissing te nemen voor de rest van de partij. Na ruim de tijd te hebben genomen en mijn zet te hebben uitgevoerd vroeg de wedstrijdleider mij met hem mee te komen (ik zag hem al steeds om mijn bord heen schuifelen). Buiten de speelzaal vroeg de wedstrijdleider wat ik met Beat had besproken. Het bleek namelijk dat de tegenstander van Beat de klok had stil gezet en naar de wedstrijdleider was gegaan om te melden dat hij het verdacht lang vond duren voor het uitbrengen van een advies. Nadat ik aan de wedstrijdleider had vermeld dat ik Beat zelf om zijn mening had gevraagd en vervolgens ook het advies had gegeven om door te spelen, concludeerde hij dat er niks onreglementairs had plaatsgevonden. Wel gaf hij mij het advies om een volgende keer niet direct naar de stand op het bord te gaan kijken voordat ik een advies uitbreng. Beat mocht dus doorspelen, maar uiteindelijk besloot hij, om de lieve vrede te bewaren, toch maar het remise aanbod te accepteren, ½ – ½ .
Kees kwam niet goed uit de opening, hij verloor een pion en dit was een doorgebroken vrijpion op b6 gestut door een pion op c5. Kees had het volgens eigen zeggen goed onder controle en kon de pion gemakkelijk blokkeren. Hij creëerde wat druk in het centrum en wist uiteindelijk een ingesloten paard van zijn tegenstandster met een pion aan te vallen. Het eindspel met een stuk meer was wel aan Kees toevertrouwd, 1½ – ½ .
Kees Jan (van Dolder) speelde op bord drie tegen een sterke tegenstandster, die tot nu toe al haar partijen had gewonnen en ik kan verklappen dat daar na deze ronde geen verandering in kwam. Kees Jan hield tot in het middenspel aardig stand, daarna ging het gruwelijk mis. Naar eigen zeggen draaide hij twee zetten om en verloor daarmee een stuk, niet veel later gaf hij de partij op, 1½ – 1½ .
Gijsbert wist zijn hoofd goed koel te houden, dit ondanks de nodige afleiding waar hij gedurende de hele partij mee te maken kreeg. Deze afleiding kwam niet van op het schaakbord, maar van achter het schaakbord. De dame die daar zat beschikte namelijk over een fraaie décolleté die niet te missen was. Stoicijns (of misschien juist wel gestimuleerd door dit aanzicht) voerde Gijsbert zijn stukken met overtuiging naar de overwinning, 2½ – 1½ .
De partij van Rob heb ik niet goed kunnen volgen, naar mijn mening stond hij lang gelijk, maar ik hoorde dat hij het al vanuit de opening moeilijk had tegen de sterkste speler van Apeldoorn 4. Toen ik wat later kwam kijken zag ik een zeer gevaarlijk aanval op zijn koningsstelling. Deze aanval is Rob niet meer te boven gekomen. Hiermee is helaas een einde gekomen aan Rob zijn ongeslagen (4x remise) status, 2½ – 2½ .
Bij Eddy was de hele stelling vastgeschoven. Alle pionnen bleven op het bord en er was voor beiden geen doorkomen aan, remise was een logisch gevolg, 3-3.
In mijn eigen partij kon ik met zwart een paard posteren op c4, die de hele witte stelling in zijn macht hield. Na een onnauwkeurigheid van mijn tegenstander kon ik een pion in het centrum winnen met behoud van het initiatief. In het eindspel bracht deze pluspion mij de overwinning, 4-3.
Als laatste was Husam klaar. Hij kwam prima uit de opening en won in het middenspel een prachtige randpion, welke ook nog een vrijpion was. Husam had het initiatief en het leek erop dat hij alleen nog wat zware stukken moest ruilen, waarna hij zijn boertje ongehinderd naar de overkant kon laten lopen. Ik verwachtte dan ook dat hij als een van de eersten klaar zou zijn, maar kennelijk had ik het niet goed gezien, want Husam raakte het initiatief kwijt en nog erger even later ook zijn vrije randpion. Toen bijna alle stukken geruild waren, moest hij remise proberen te houden in een toreneindspel, waarbij Husam 1 (dubbel)pion minder had. Gelukkig speelde hij het goed en was zijn remise genoeg om met de overwinning terug naar huis te gaan, 4½ – 3½.
Inmiddels hebben we 5 punten verzameld en zijn we (bijna) veilig in deze sterke poule van de 5e klasse.
