Dit keer een kort verslag. Nadat we de vorige koploper hadden onttroond mochten we het op 9 februari thuis opnemen tegen de nieuwe koploper, Amersfoort 2. Dit keer zouden we echt een hele goeie avond moeten hebben want het grossierde 1900-plussers waar we het tegen op mochten nemen.

Door Harold van der Laan

Na wat geschuif met posities om een ieder even vaak met wit of zwart te laten spelen konden we het complete team opstellen met hier en daar dus wat mensen aan een ongebruikelijk bord. We spelen in de bovenzaal in dezelfde ruimte als de interne competitie. Dat kan ik altijd wel waarderen. Er is dan toch net even wat meer publiek.

Nadat het bij mij de laatste tijd zowel intern als extern nullen regende had ik mezelf maar op het laatste bord gezet. En omdat ik het niet teveel over mezelf wil hebben en ik de enige winstpartij mocht laten aantekenen zal ik die partij niet gaan bespreken.

Ik had best wel wat tijd om langs de borden te schuifelen, maar het talent ontbreekt mij die stellingen te reproduceren in een verslag. Wat mij nog bij is gebleven is dat Roel en Cees-Jan vrij snel een nul te pakken hadden en dat ik ze rest van de avond ook niet meer gezien heb. Blijkbaar zagen ze het naderende onheil zich al enigszins aftekenen en wilden ze dat niet afwachten. Mijn hoop was gevestigd op wat ik op de andere borden zag. Meestal is Lodewijk wel goed voor minimaal een remise, maar ook hij kon het deze keer niet bolwerken. Dan Jeroen, nooit bang om het op te nemen tegen 100+ of meer. Hij kwam langs met een remiseaanbod in de tas. Op dat moment dacht ik dat er héél misschien nog wel wat kon gebeuren, maar het was al erg krap. Jeroen besloot door te spelen en kwam uiteindelijk in een loopgraafachtige potdichte stelling terecht die wel remise moest worden. Daarmee was de koek van de avond wel op.

Theo streek de vlag en bij Melchior ging het ook net niet goed. Tom vocht met een pion minder een tactisch gevecht uit. Maar zijn opponent beheerste zijn techniek erg goed en rukte stukje bij beetje met zijn koning en pionnen in het centrum naar voren. Toen er bij Tom nog een pion afging vond Tom het mooi geweest.

We mogen het de komende matches voor de verandering tegen de staart van de competitie op gaan nemen. Hopelijk zit er dan weer wat meer in het vat.

BSG 2 SOS (1819) – Amersfoort 2 (1916) 1½-6½
1. Theo Slisser (1826) – Milan Koning (1973) 0-1
2. Tom de Ruiter (1978) – Alexander Miltenburg (1957) 0-1
3. Lodewijk van Pol (1815) – Alexander Blom (1964) 0-1
4. Melchior Brandenburg (1826) – Hanjo Petersen (1960) 0-1
5. Cees Jan den Haan (1804) -Samuel Vandeputte (1940) 0-1
6. Jeroen Olislagers (1778) – Audry Burer (1846) ½-½
7. Roel de Vrijer (1747) – Gunie du Chatinier (1983) 0-1
8. Harold van der Laan (1780) – Martijn Vlootman (1705) 1-0