Door Melchior Brandenburg
Zaterdag 28 maart stond er een inhaalronde op de planning voor BSG 3, omdat er in ronde 5 niet gespeeld kon worden vanwege het slechte weer (veel sneeuwval en gladheid). Dit was tevens voor BSG 3 de laatste ronde, omdat er in de vijfde (en zesde) klasse slechts zeven ronden worden gespeeld.
Het beloofde een hele spannende ronde te worden omdat onze tegenstander, Oud Zuylen 3, slechts 1 punt onder ons stond en de inzet de laatste degradatie plaats was. Bij een gelijk spel of winst waren we veilig en bij verlies zouden we degraderen. Er stond dus wel degelijk veel op het spel!
Daar waar het in de vorige wedstrijd de staart was die het liet afweten, was het dit keer de beurt aan de kop.
Wij speelden zonder invallers en ook Oud Zuylen kwam op volle oorlogssterkte opdagen.
Husam kon zich nog wat langer concentreren doordat zijn tegenstander in de file stond en een half uur te laat binnenkwam.
Bij een eerste rondje langs de borden zag ik tot mijn schrik dat Cees al een stuk achter stond. Gelukkig wist hij wel nog wat complicaties in te bouwen. Dat hielp, want hij won uiteindelijk het stuk terug. Door verder een stukkenruil te forceren zou Cees nog een pion kunnen winnen en zichzelf daarmee in een zeer gerieflijke zetel plaatsen voor het eindspel. Helaas raakte Cees het spoor bijster en koos niet voor de stukkenruil, maar voor wat vage aanvalskansen (dacht hij). Dit kostte hem een kwaliteit. In het overgebleven eindspel waren de torens van zijn tegenstander oppermachtig en verloor Cees zodoende de partij, die alle kanten op ging.
Beat op bord zeven, was prima uit de opening gekomen en wist een pion buit te maken. De daaropvolgende aanval van zijn tegenstander wist hij prima op te vangen. Het extra boertje bracht Beat snel naar de overwinning.
Op mijn eigen bord was een zeer ingewikkelde stelling ontstaan, waarbij lange tijd geen stuk werd geruild en er tactisch met de stukken heen en weer werd geschoven. Nadat de boel werd opengebroken en de rook was opgetrokken was de stelling nog steeds volledig in evenwicht gebleven. Remise was een logisch gevolg.
Tot nu toe ging de stand nog gelijk op. Op de overgebleven borden stond Eddy wat minder, Jeroen wat beter en Rob, Husam en Gijsbert stonden ongeveer gelijk. Al vrij snel ging het daarna volledig mis bij Husam, nadat ik even niet had gekeken had hij ineens een stuk verloren.
Bij Eddy was het toch sneller afgelopen dan ik had gedacht. Hij was al niet lekker uit de opening gekomen en moest continue de aanvallen van zijn tegenstander opvangen. Dat ging heel lang goed, maar aan het einde moest hij volgens eigen zeggen kiezen tussen het verlies van zijn linker toren, zijn rechter toren of mat. Uiteindelijk koos hij er maar voor om op te geven.
Gijsbert verloor ergens in het middenspel een pionnetje, maar hij had wel druk op de stelling van zijn tegenstander. Het leek erop of hij dat boertje wel terug ging winnen, maar het paard van zijn tegenstander werd steeds actiever en de loper van Gijsbert steeds passiever. Kortom Gijsbert zag het boertje niet meer terug en dat kostte hem uiteindelijk de kop.
Gelukkig kon Jeroen hier iets tegenoverstellen. Hij speelde een Franse partij, waarbij zijn tegenstander op de tweede zet De2 speelde. Jeroen ging er eens goed voor zitten en investeerde veel tijd om een passend antwoord te geven.
Zie hieronder voor een deel van de partij.
Dat hij zijn tijd goed had besteed bleek uit het feit dat hij in het middenspel eerst een pion en later een stuk won, daarna was de partij eigenlijk uit. Zijn tegenstander wilde het zich graag laten bewijzen en speelde nog (heel) lang door.
Helaas zag het er op de twee overgebleven borden niet goed uit. Husam speelde ook heel lang door met een stuk minder en kreeg ook geen enkele kans op een beter resultaat dan een nederlaag.
Om de ellende compleet te maken, deelde ook Rob mee in de misère. Lange tijd ging het gelijk op en zijn tegenstander had al luidkeels doorgegeven aan zijn teamgenoten dat hij deze partij toch niet zou gaan winnen. Daar dacht Rob kennelijk anders over, hij maakte pardoes een fout in het eindspel wat hem een stuk (tegen een pion) kostte. Rob streed nog wel dapper door, maar meer dan een nul zat er niet in.
Dit keer scoorde de kop van het team slechts een ½ punt met als gevolg een 2½ – 5½ nederlaag.
Hierdoor is Oud Zuylen ons voorbijgekomen in de ranglijst en zal de zevende plaats ons helaas terug werpen in de zesde klasse.
