In ronde 2 van de KNSB-competitie heeft BSG 2 nipt verloren van De Volewijckers. Een sterk team uit Amsterdam Noord. Voor de (oudere) voetballiefhebber die zich herinnert dat de Volewijckers een sterke voetbalclub waren: op de website van De Volewijckers kun je hun geschiedenis teruglezen. Vroeger was de Volewijckers een zogenaamde omni-vereniging. Je kon er allerlei sporten beoefenen, waaronder voetbal en schaken. Fast forward naar 3 oktober 2026. Een prachtige zaterdag en alle 3 BSG-teams spelen thuis. Spoiler alert: helaas weet alleen het 3e te winnen. Het 1e en 2e verliezen.
Door Ruben Hilhorst
Frans speelde met zwart een strategische pot tegen Martin Beugel. Voor zover ik heb kunnen zien bleef de stelling in evenwicht en remise is een terecht resultaat. Ruben Piël speelde met wit tegen Ron van Dijk. Vorig seizoen was Ruben uit vorm en verloor hij de nodige ratingpunten. Dit seizoen won hij zijn eerste partij en zaterdag maakte hij remise en daarmee houdt hij de stijgende lijn vast.
Tom speelde een prima partij op bord 3. Zijn tegenstander Roger Mehra koos voor een damepion opening waar Tom een Koningsindische opstelling tegenover zette. In het middenspel ontstond verrassend een pionnenstructuur die je normaal in het gesloten Spaans ziet. Dat wil zeggen voor wit pionnen op c3, d4 en e4 en voor zwart pionnen op a6, b5, c5, d6 en e5). Tom kreeg een aanval op de koningsvleugel en won. Al even interessant was de partij van Rob met wit tegen Sebastiaan van Westerop. Na een interessant middenspel met tegengestelde rokades, ontstond een eindspel. Rob had 3 vrijpionnen had op de damevleugel en een paard terwijl zwart 4 pionnen tegen 1 had op de koningsvleugel met een loper. Analyse zal moeten uitwijzen wie er beter stond. In de partij ondersteunde zwart zijn pionnen met zijn loper en won. Daarmee stond het 2-2 met nog vier partijen te gaan.
Ikzelf speelde met zwart tegen Richard Lindeman. Wit stond iets actiever, maar zwart had een beetje druk tegen wits geïsoleerde d-pion. Wit gebruikte veel tijd en zette zijn stukken niet optimaal neer, waardoor zwart wit onder druk kon zetten met plaagzetten. Op de 41e zet maakte wit een fout die hem even later een paard kostte.
Op bord 6 zag het er goed uit voor Herman tegen George Gijsen. Na een rustige opening kreeg Herman druk en dat leidde tot een eindspel waarin hij een toren had tegen zwart een loper. De stelling was echter behoorlijk vereenvoudigd en na afruil bleef er een remise-eindspel over van koning en toren tegen koning en loper. Daarmee stond het 3½-2½.
Op bord 7 en 8 speelden Davi en Lodewijk als invallers voor Peter (die speelde mee met het eerste) en Paul (in het buitenland). Davi speelde met zwart een interessante Siciliaanse partij tegen Eric Tetteroo, die ruim 100 elopunten meer heeft dan Davi. Het zag er spannend uit, maar zwart maakte een fout waardoor wit een toreneindspel met 2 pluspionnen kreeg. Dat was niet te houden. Lodewijk speelde met wit tegen Joep Heldoorn. Hij pakte de opening wat passief aan waardoor zwart druk kreeg tegen de witte geïsoleerde d-pion. Die bleek niet te houden. Zwart maakte de partij daarna netjes af. Zo stond de eindstand van 3½-4½ op het scorebord.
Jammer, er had meer in gezeten. Met deze vechtlust van iedereen gaan er nog wel punten bij komen in de volgende ronden!
BSG 2 (1913) – De Volewijckers (1965) 3½-4½
1. Frans Borm (2060) – Martin Beugel (2063) ½-½
2. Ruben Piël (1789) – Ron van Dijk (2037) ½-½
3. Tom de Ruiter (1948) – Roger Mehra (2030) 1-0
4. Rob Disselhoff (1929) – Sebastiaan van Westerop (1927) 0-1
5. Ruben Hilhorst (1938) – Richard Lindeman (1954) 1-0
6. Herman van Engen (2003) – George Gijsen (1888) ½-½
7. Davi Alfeu Pribanic (1830) – Eric Tetteroo (1956) 0-1
8. Lodewijk van Pol (1804) – Joep Heldoon (1868) 0-1