Tag archieven: 2022-2023

BSG 2 legt Paul Keres 5 over de knie met een snelle en ruime overwinning.

nieuws, ,

Nadat we in ronde 7 met ruime cijfers (5½ – 2½ ) hadden gewonnen van Zuid-Oost United 1 deden we nog volop mee in de race om het kampioenschap. We stonden slechts 2 matchpunten en 2½ bordpunt achter Caissa (nr 1), welke wij nog in de laatste ronde zouden ontmoeten. We hadden het dus nog allemaal in eigen hand. Wel was het belangrijk dat wij met ruime cijfers van Paul Keres 5 zouden winnen in ronde 8 om het gat in bordpunten te dichten.

Versterkt met Eddy van de Velden en Florian Wagener traden we aan in de thuiswedstrijd tegen Paul Keres 5. Ik kwam rond 16:00 uur binnen en hoorde van Eddy dat het inmiddels 1-1 stond. Hij zelf was remise overeengekomen. Na zijn f4 opening kreeg hij het antwoord f5 en daarna wist hij het vervolg niet meer. Na een wat mindere voortzetting kon zijn tegenstander eeuwig schaak forceren (of Eddy moest materiaal en een mindere stelling accepteren).
Iskander hield na een flinke afruil een gelijkwaardig toren eindspel over dat voor beide partijen weinig perspectief bood. Iskander koos toen voor de veilige optie; remise.

Er waren dus nog 6 borden bezig, maar een half uur later waren ze allen afgelopen.
Herman had een eindspel met ongelijke lopers, waarbij zijn tegenstander bijna een toren van Herman insloot. Hij moest het secuur spelen en wist na een torenruil 2 pionnen te winnen en een doorbraak te forceren (2-1).
Ruben had een lastige stelling en moest een koningsaanval zien tegen te houden. Dit lukte prima en nadat de meeste dreigingen waren gepareerd probeerde zijn tegenstander toch nog een doorbraak te forceren, waarbij hij een toren liet instaan. Nadat bleek dat de aanval niet door sloeg kon zijn tegenstander snel opgeven (3-1).
Theo had een mooie stelling bereikt waarbij hij 2 verbonden vrijpionnen door het centrum kon laten marcheren richting de overkant. Het tegenhouden van die pionnen kostte zijn tegenstander te veel materiaal waardoor hij als snel kon opgeven (4-1).
Tom had in de opening een pion gewonnen, toen ik kwam kijken was dit inmiddels opgelopen tot 2 pionnen en een stuk. Dit was voor Tom een koud kunstje om af te maken. Zijn tegenstander speelde nog wel lang door en had wel eerder mogen opgeven (5-1).
Florian stond inmiddels ook riant (tegen een tegenstander zonder rating) met 2 pionnen voorsprong. Dit wist hij op zijn gebruikelijke en solide wijze naar een overwinning te brengen (6-1).
Kees Jan van Dolder stond ook materieel voor 2 pionnen, maar zijn tegenstander had gevaarlijke counter kansen. Een zeer actief loperpaar ondersteund door een toren, brachten Kees Jan in de problemen. Nadat hij volledig misgreep en een paard verloor zonder enige compensatie restte hem niks anders dan opgeven. Dit bracht de einduitslag op 6-2.

Nu was het afwachten op de uitslag van Caissa (nr 1) – LSG 4 (nr 3).

Traditiegetrouw gingen we de laatste thuiswedstrijd met het hele team (11 man!) uit eten bij Grande Selene, waar Tom ons voor had uitgenodigd. Tijdens het eten kregen we door dat LSG 4 met 4½ – 3½ had gewonnen van Caissa. Achteraf blijkt LSG gebruik te hebben gemaakt van een tactische opstelling. De 4 zwakste spelers zaten op bord 1-4 en moesten tegen de 2000+ spelers proberen de remise te houden. De 4 sterkste spelers moesten vervolgens het verschil maken op de laatste borden, dit pakte uiteindelijk wonderwel goed uit voor LSG.
Hierdoor staan wij na ronde 8 exact gelijk met Caissa met evenveel matchpunten als bordpunten. Het bizarre feit is dat we in de laatste ronde tegen elkaar mogen uitvechten wie de sterkste is.
Met nog slechts 1 ronde te gaan is er een uiterst spannende stand ontstaan, waarbij er nog 3 teams kans maken op het kampioenschap: BSG 2, Caissa 3 en LSG 4.
De laatste ronde heeft de volgende spannende wedstrijden in petto: Caissa(1-2) – BSG(1-2) en LSG (3) – de Amstel (4). LSG kan er met de buit vandoor gaan indien Caissa en BSG tegen elkaar gelijk spelen. Indien LSG dan niet wint, wordt de kampioen bepaalt door vanaf bord 8 de laatste bord(en) door te strepen net zolang totdat 1 van beide teams een voorsprong heeft.

 

Zware domper voor BSG 2

nieuws, ,

Zaterdag 22 April zou bepaald worden wie er kampioen zou worden in de 4e klasse E; BSG 2, Caissa 3 of toch nog LSG 4. Helaas konden we niet in onze sterkste opstelling aantreden. Het was vakantietijd en we moesten daardoor Iskander missen, verder waren KeesJan van Dolder en Rob Disselhoff in het buitenland. Het regelen van goede invallers voor deze uiterst belangrijke wedstrijd was geen gemakkelijke klus. Na heel veel telefoontjes, mailtjes en smeekbedes naar ongeveer half BSG waren gelukkig Eddy, Florian en Rik bereidt om (weer) in te vallen.

Aangezien de KNSB-locatie, Meewaarde, van Caissa op de Balistraat vlakbij station Muiderpoort ligt, besloten we om met de trein te reizen. Aangekomen op bij de Meewaarde bleek het gebouw bijna uitgestorven. Een man wist te vertellen dat hier vanmiddag zeker niet geschaakt zou gaan worden. Rob Tijssens belde mij op met deze mededeling, terwijl ik nog op dat moment een andere crisis voor mijn werk probeerde te bezweren. Ik gaf hem snel het telefoonnr van de captain van Caissa om te vragen waar ze heen moesten gaan. Inmiddels had de groep al richting gezet naar het clubgebouw van Caissa op het Roelof Hartplein, Huis Lydia. Daar aangekomen bleek dit inderdaad de juiste locatie te zijn. Bij navraag bleek er al een tijdje niet meer in de Meewaarde te worden gespeeld. Echter op de website en in de competitiegids wordt nog steeds voor KNSB wedstrijden hiernaar verwezen. Ook een uitnodiging van de teamcaptain om hierop te wijzen heb ik nooit mogen ontvangen. Behoorlijk stijlloos, gelukkig was iedereen nog net op tijd voor aanvang van de wedstrijd, maar het is zeker geen ideale start voor zo’n belangrijke wedstrijd.

Dan de wedstrijd zelf, toen ik huize Lydia betrad had Rob, op bord 7, twee verbonden vrijpionnen meer in een zeer goede stelling. Hij dacht de winst te kunnen afdwingen door met 1 randpion naar voren te rennen. Echter kon hij deze niet meer genoeg dekken nadat er een ruil van de dames had plaatsgevonden. Hij verloor de pion en in de overgebleven stelling was de andere pluspion geen vrijpion meer en deze dreigde Rob ook nog te gaan verliezen en dus werd er vervolgens remise overeengekomen (½ – ½).

Florian had een volledig gelijk paardeneindspel van 4 paarden en een zwik pionnen op het bord. Hier werd dan ook snel voor remise gekozen (1-1).

Op bord 8 had Rik (zwart) 2 verbonden vrijpionnen tegen zich en een belabberde (konings)stelling om eerlijk te zijn gaf ik geen cent voor zijn stelling en hijzelf ook niet vertelde hij achteraf. Zoals gebruikelijk geeft Rik niet snel op en zijn tegenstander onderschatte volledig een gevaarlijke counter. Deze counter was uiteindelijk niet meer te pareren en zijn tegenstander ging direct knock-out: 2-1

Rik (zwart) staat hier volgens Fritz op -5

Op dat moment stond Eddy in het middenspel nog volkomen gelijk.

Bij Theo was het wel vuurwerk op het bord. Beide koningen stonden op de tocht, waarbij Theo de open f-lijn had, maar zijn tegenstander stuurde 2 gevaarlijke paarden met ondersteuning van de Dame richting Theo’s koning. Verder moest Theo nog een doorgebroken randpion zien tegen te houden. Toen dat gelukt was en de kruiddampen waren opgetrokken, stond Theo een kwaliteit en 2 pionnen achter. Het was een verloren eindspel, maar Theo had nog wel wat tegenspel en sputterde fel tegen voor wat het waard was.

Op dat moment had Tom een gelijke stand op het bord gekregen waarin beiden geen potten konden en durfden te breken. Gezien de stand, 2-1 voor, was het een rechtvaardig remise aanbod van Tom wat dankbaar werd aanvaard door zijn tegenstander (2½ – 1½).

Ruben had inmiddels een mooie stand weten te bereiken met 2 pluspionnen, maar zijn tegenstander had wel compensatie in de vorm van open lijnen en de koning van Ruben stond open in het midden van de onderste rij en was dus een mooi aanvalsobject.

Naast Tom zat Herman (beiden met uitzicht op het postuur van Hans Ree), hij had een gelijkwaardige stand op het bord beiden D+T+P+6 pionnen.

Herman had een 3-3 verdeling van de pionnen tegenover een 4-2 verdeling. Eigenlijk geloofde Herman het wel en vroeg of hij remise mocht aanbieden. Gezien de overige borden en de stand vond ik dat prima, echter zijn tegenstander mocht van zijn captain de remise niet aanvaarden en dus werd er doorgespeeld.

Bij Ruben werden uiteindelijk de open lijnen en alle bijbehorende dreigingen hem te veel. Hij verloor een paard en daarna ook snel de partij (2½ – 2½). Aangezien Theo verloren stond en wij op bord 8 hadden gewonnen (bord 8 wordt als eerste weggestreept bij een gelijke eindstand), kregen Herman en Eddy van mij de opdracht om op winst te gaan spelen en geen remise te accepteren.

Herman wist een vrijpion te creëren en kwam vervolgens steeds beter te staan, toen hij vervolgens ook nog een stuk wist te winnen geloofde zijn tegenstander het wel (3½ – 2½).

Eddy had op dat moment nog een gelijkwaardige stand, maar naast hem op het bord van Theo gebeurde een wonder. Zijn tegenstander miste een paar keer de juiste voortzetting. Theo kon vervolgens een pion naar de overkant brengen, waar een toren voor moest worden gegeven. Er bleef een eindspel over van Loper (van Theo) tegen 3 pionnen. Nadat eerst de losse pion was opgesnoept kon Theo, met een offer van zijn loper op een van de 2 verbonden vrijpionnen, de laatste randpion tegenhouden met zijn koning. Het was een miraculeuze remise en dit bracht de stand op 4-3 voor ons. Ineens was een remise van Eddy wel voldoende voor de winst en het kampioenschap.

Helaas was de stelling van Eddy vlak daarvoor in elkaar gestort en bleek niet meer te houden. Eind uitslag 4-4. Doordat LSG 4 ook niet wist te winnen van De Amstel 1 (4-4) werd Caissa kampioen. Dit vanwege een oude (en zeer onbevredigende) regel, dat het laatste bord wordt geschrapt bij gelijk eindigen. Hierdoor lopen we het kampioenschap en hoogstwaarschijnlijk ook de promotie mis met het kleinst mogelijke verschil. Heel frustrerend, maar het is niet anders.

Na afloop zijn we nog met een deel van het team gaan eten (en uithuilen) bij het tegenovergelegen studenten café Wildschut. Daarna zijn we met de staart tussen de benen of eigenlijk toch wel  met opgeheven hoofd (want we hebben uiteindelijk ruim boven verwachting gepresteerd in de competitie. Vooraf hadden we nooit verwacht dat we mee zouden doen om het kampioenschap) terug naar Bussum gegaan.